Reklama
Polityka_blog_top_bill_desktop
Polityka_blog_top_bill_mobile_Adslot1
Polityka_blog_top_bill_mobile_Adslot2
Kultura 2.0 - Cyfrowy wymiar przyszłości Kultura 2.0 - Cyfrowy wymiar przyszłości Kultura 2.0 - Cyfrowy wymiar przyszłości

27.02.2007
wtorek

Kultura przekąsek?

27 lutego 2007, wtorek,

Warto zajrzeć do nowego wydania magazynu „Wired” – temat numeru brzmi: „Przekąski atakują!” To raport o tym, że zaczynają nas zalewać „jednominutowe” media. W sam raz na jeden kęs.

W otwierającym materiał „minifeście” Nancy Miller napisała:

Muzyka, telewizja, gry, filmy, moda: pochłaniamy dziś popkulturę w ten sam sposób, w jaki czerpaliśmy przyjemność z cukierków i chipsów – w wygodnie zapakowanych kawałkach o wielkości kęsa, wyprodukowanych w celu wygodnego schrupania, z rosnącą częstotliwością i w maksymalnym tempie.

Wydaje się, że z taką tezą trudno dyskutować – częściej przeglądamy niż czytamy (czego dobrym przykładem jest RSS), oglądając telewizję przeskakujemy z kanału na kanał, a za sprawą wygodnego katalogowania w cyfrowych odtwarzaczach muzycznych raczej słuchamy ulubionych utworów, niż całych albumów. Co bardziej niecierpliwi w windzie piszą sms-y i maile, a czekając na autobus wyciągają przenośną konsolę. Chcemy mieć dostęp do wszystkiego, najlepiej od razu. Ciekawym, przywoływanym przez „Wired” przykładem, jest NewsMix na amerykańskiej platformie satelitarnej DirectTV – na jednym ekranie pokazywanych jest równocześnie aż osiem serwisów informacyjnych.

„Wired” prezentuje też rysunkową (a jakże) historię kultury przekąsek – wynika z niej, że pierwsze jej „przekąskowości” liczą sobie już 17 tys. lat. To oczywiście żarty, ale znaczące jest zagęszczenie krótkich i pofragmentowanych form w ostatnich trzech dekadach. Po raz kolejny chciałoby się przywołać wiecznie aktualne słowa Thomasa Hyllanda Eriksena z Tyranii chwili – że czekanie dwie sekundy jest dziś tak samo nie do przyjęcia, jak czekanie dziesięć sekund dwa lata temu. Coś jest na rzeczy, a tezy o tym, że świat przyspiesza są dziś tak często powtarzane, że coraz rzadziej chce nam się ich słuchać. Dlatego z udostępnionych jak dotąd tekstów najbardziej spodobał mi się artyluł Stevena Johnsona, który sprzeciwia się głównej tezie numeru:

Kultura przekąsek jest iluzją. Mamy dziś więcej wszystkiego – i tego co długie, i tego co krótkie: minutowe filmy i 12-godzinne epopeje; sieciowe gierki z natychmiastową gratyfikacją i Civilization IV. Uwolnieni z czasowych ograniczeń tradycyjnych mediów, rozwijamy bardziej subtelne spojrzenie na kwestię odpowiedniej długości różnych przejawów doświadczeń kulturowych. (…) Prawda jest taka, że mamy dziś więcej przekąsek tylko dlatego, że menu stało się dłuższe.

Nie rozstrzygając, kto ma rację, życzę smacznego.

Reklama
Polityka_blog_bottom_rec_mobile
Reklama
Polityka_blog_bottom_rec_desktop

Komentarze: 2

Dodaj komentarz »
  1. Pingback: Kultura 2.0 » Archiwum bloga » Kisiel multimedialny z mikrokawałkami